دلا بايد به هر دم يا عــــلي گفت نه هر دم بل، دما دم يا عـــلـي گفت
به صـــدق دل هميشه ياد او كرد به هر پيچ و به هر خم يا عــلي گفت
يقين سريست در دلهاي انســــان به هر شـادي به هم غم يا علي گفت
دمــــــــي كه روح در آدم دميدند زجا برخاست و ادم يا عــــــلـي گفت
چو نوح ز موج طوفان ايمني خواست توسل جست و هر دم يا علــــي گفت
عصا در دست موســــــي اژدها شد كــــــليم انجا مـــسلم يا علــــــي گفت
نميشد جان مــــــــرده زنده هرگز يقين عيسي بن مريم يا علـــــي گفت
پيمبر در شب معـــــراج برخاست به قصد قرب اعظم يا علــــــــي گفت
زجا كي كنده ميشد درب خـــــــــيبر يقين مولا علـــــي هم يا علــــي گفت
به فـــــرقش كي اثر ميكرد شمشير يقين ابن ملجم هم يا علــــــــــي گفت
لينك مطلب | نوشته شده در
چهارشنبه بیست و پنجم بهمن 1385
ساعت
11:44 بعد از ظهر توسط
مرتضی
|
تصميم شبيه به ماهي است، گرفتنش آسان و نگه داشتنش دشوار است
دوما
گاهي سكوت بيش از هر استدلالي به ما كمك مي كند
منتسكيو
___@@@@@@_____________
___@@@@@@_____________
___@@@@@@_____________
___@@@@@@_____________
___@@@@@@_____________
___@@@@@@@@@@@@@@_____
___@@@@@@@@@@@@@@_____
______________________
______@@@@@@@@@_______
__@@@@@_______@@@@@___
_@@@@@_________@@@@@__
_@@@@@_________@@@@@__
_@@@@@_________@@@@@__
__@@@@@_______@@@@@___
______@@@@@@@@@_______
______________________
__@@@@___________@@@@_
___@@@@_________@@@@__
____@@@@_______@@@@___
_____@@@@_____@@@@____
______@@@@___@@@@_____
_______@@@@@@@@@______
________@@@@@@@@______
______________________
_______@@@@@@@@@______
_______@@@@@@@@@______
_______@@@@___________
_______@@@@___________
_______@@@@@@@@@______
_______@@@@@@@@@______
_______@@@@___________
_______@@@@___________
_______@@@@@@@@@______
_______@@@@@@@@@______
لينك مطلب | نوشته شده در
چهارشنبه بیست و پنجم بهمن 1385
ساعت
11:38 بعد از ظهر توسط
مرتضی
|
می روم خسته و افسرده و زار
سوی منزلگه ویرانه خویش
به خدا می برم از شهر شما
دل شوریده و دیوانه خویش
می برم تا که در آن نقطه دور
شستشویش دهم از رنگ نگاه
شستشویش دهم از لکه عشق
زین همه خواهش بیجا و تباه
می برم تا ز تو دورش سازم
ز تو ای جلوه امید محال
می برم زنده بگورش سازم
تا از این پس نکند باد وصال
ناله می لرزد
می رقصد اشک
آه بگذار که بگریزم من
از تو ای چشمه جوشان گناه
شاید آن به که بپرهیزم من
بخدا غنچه شادی بودم
دست عشق آمد و از شاخم چید
شعله آه شدم صد افسوس
که لبم باز بر آن لب نرسید
عاقبت بند سفر پایم بست
می روم خنده به لب ‚ خوینن دل
می روم از دل من دست بدار
ای امید عبث بی حاصل
لينك مطلب | نوشته شده در
چهارشنبه بیست و پنجم بهمن 1385
ساعت
11:34 بعد از ظهر توسط
مرتضی
|